Er zijn momenten in de geschiedenis waarop iemand iets zag, bouwde of begreep waarvoor de wetenschap van dat tijdperk simpelweg geen taal had. Mensen die patronen herkenden voordat de rest van de wereld wist waar ze naar keek. Uitvinders die technologie beschreven die pas tientallen jaren later mogelijk werd. Denkers die werden weggezet als fantasten, tot hun ideeën ineens wél meetbaar bleken.
Dit blog gaat over dat grensgebied. Niet over blind geloof, maar over vragen die blijven terugkomen omdat ze nooit volledig zijn verdwenen.
Waarom verschijnen er wereldwijd nog steeds graancirkels?
Waarom onderzoeken overheden en ruimtevaartorganisaties tegenwoordig serieus wat vroeger automatisch werd afgedaan als sciencefiction? NASA stelde in zijn onafhankelijke UAP-rapport expliciet dat "Unidentified Anomalous Phenomena" een legitiem wetenschappelijk onderzoeksgebied vormen, juist omdat er waarnemingen bestaan waarvoor onvoldoende verklaringen beschikbaar zijn.
Somewhere, the truth is out there gaat niet proberen zaken te bewijzen. Dat zou aanmatigend zijn. Dit blog onderzoekt de mensen, de fenomenen en de documenten die tussen harde wetenschap, vergeten geschiedenis en het onbekende in liggen. Zonder hysterie. Geen complottheorieën. Maar ook zonder de arrogantie dat alles wat nog niet verklaard is daarom onzin moet zijn.
